«У свеце, параненым вайной, падзеламі і экалагічным крызісам, заклік быць міратворцамі ніколі не быў больш настойлівым». У 59-ы Сусветны дзень малітвы за мір а. Ражэрыё Гомес, CSsR, Генеральны настаяцель рэдэмптарыстаў, запрашае нас «пераасэнсаваць» нашую місію як сведкаў надзеі і будаўнікоў бяззбройнага міру.

Айцец Ражэрыё Гомес піша ў сваім пасланні да Сям'і Рэдэмптарыстаў з нагоды Сусветнага дня міру 2026 года: «Мы не можам не думаць пра вайну, якую зараз перажывае Украіна і якую нашы субраты-рэдэмптарысты адчуваюць на сабе. Гэтак жа мы звяртаем свой позірк на народы Нігерыі, Заходняй і Цэнтральнай Афрыкі, дзе таксама прысутнічаюць нашы субраты і дзе многія супольнасці працягваюць знаходзіцца пад пагрозай для жыцця і недатыкальнасці, жывучы ў пастаянным страху перад прымусовым перасяленнем. Пакуты і трывога нашых субратоў і супольнасцяў на гэтых тэрыторыях, пазначаных гвалтам і вайной, з'яўляюцца пастаянным напамінам аб тым, што наша Кангрэгацыя цалкам удзельнічае ў місіі Хрыста Адкупіцеля ў свеце (пар. Канст. 52). Гэты ўдзел заклікае нас быць будаўнікамі, абвяшчальнікамі і сведкамі Яго міру. Адкупіцель — гэта наш спакой (пар. Плп 4, 7; Эф 2, 14–16), і наша абвяшчэнне адкуплення і паўнаты жыцця абавязкова ўключае ў сябе прыхільнасць да абвяшчэння і спрыяння міру».

«Думаю, што мне хопіць паўгады перад смерцю падумаць пра душу і за такі кароткі час змагу заслужыць сабе ў Бога вечнае шчасце. Але ж як гэта легкадумна! Бо калі перад смерцю да мяне прыйдзе апошняя слабасць, ці буду я здольны тады зрабіць што-небудзь для збаўлення сваёй душы?» — звяртаецца ў сваёй пропаведзі бласл. святамучанік Сямён Лукач*.

Збавіць сваю душу азначае дасягнуць вечнага шчасця ў небе. Такім чынам, дбаць пра збаўленне сваёй душы — гэта тое самае, што дбаць пра сваё шчасце на цэлую вечнасць.

Можна паходзіць з высокага роду, можна здзейсніць слаўныя справы ці нажыць вялікую маёмасць, можна здабыць сабе гучнае імя ў свеце, але з гэтага ўсяго пасля смерці нічога нам не застанецца, бо не зможам больш гэтым карыстацца. Толькі збаўленне душы з’яўляецца тым дабром, што трывае вечна.

У нядзелю, 14 снежня 2025 года, парафіяльная супольнасць Каталіцкай Царквы ў Агадэсе радасна адзначыла свой «ружовы» юбілей — 65 гадоў існавання парафіі святога Аўгустына.

Святкаванне прайшло ў каталіцкім храме Агадэса і распачалося ўрачыстай святой Імшой падзякі, якую ўзначаліў Яго Эксцэленцыя монсіньёр Ігнаціус Канмурум Аніпу, M.Afr., біскуп дыяцэзіі Марадзі. Юбілейную ўрачыстасць аздобіў братэрскі ўдзел сабратоў з дыяцэзіі Ніямей, а таксама святароў, манаскіх асобаў і шматлікіх вернікаў.

Прыкладна на мяжы ХХ і ХХІ стагоддзяў на захадзе зарадзілася канцэпцыя «родавага граху» і патрэбы «міжпакаленнага ачышчэння», пашыраная асабліва сярод харызматычных супольнасцяў. Адэпты і сімпатыкі гэтай канцэпцыі лічаць, што калі жыццё чалавека не складваецца згодна з яго задумамі, калі яго пастаянна сустракаюць розныя беды і няшчасці, то гэта вынік грахоў продкаў. Калі ў пошукавую сістэму ў інтэрнэце ўпісаць вышэйпададзеныя тэрміны, то выявіцца, што гэтую канцэпцыю развіваюць і прапагандуюць, між іншым, нават некаторыя, здавалася б, каталіцкія СМІ. Пры гэтым яны сваё вучэнне падмацоўваюць Святым Пісаннем, таму можа здавацца, што гэтая канцэпцыя згодная з вучэннем Царквы. А як ёсць на самой справе?

В'етнамская правінцыя рэдэмптарыстаў адзначае 100-годдзе з моманту прыбыцця першых рэдэмптарыстаў у В'етнам. Трое рэдэмптарыстаў з канадскай правінцыі Святой Ганны — а. Юбер Кузіно, а. Эжэн Ларуш і бр. Томас Сен-П'ер — па запрашэнні кардынала ван Росума адправіліся ў доўгае падарожжа 9 лістапада 1925 года і прыбылі ў Хюэ 30 лістапада таго ж года. Гэтае падарожжа паклала пачатак прысутнасці рэдэмптарыстаў у В'етнаме. З гэтага сціплага пачатку на працягу апошніх 100 гадоў місія рэдэмптарыстаў квітнела на в'етнамскай зямлі. Сёння В'етнамская правінцыя налічвае 390 рэдэмптарыстаў: 279 святароў, 21 брата, 12 дыяканаў і 78 студэнтаў-клерыкаў.