Кананізацыя Бартола Лонга: Важная падзея для Кангрэгацыі рэдэмптарыстаў
Заснавальнік Санктуарыя ў Пампеях, дамініканскі тэрцыярый і аблат Кангрэгацыі рэдэмптарыстаў. У нядзелю, 19 кастрычніка 2025 г., на плошчы Святога Пятра Папа Леў XIV узначаліў урачыстую кананізацыю блаславёнага Бартола Лонга — свецкага чалавека, дамініканскага тэрцыярыя і аблата Кангрэгацыі Найсвяцейшага Адкупіцеля. Урачыстасць, падчас якой сем блаславёных мужчын і жанчын былі ўзнесены на алтары, стала момантам глыбокай радасці і роздуму для Сям’і рэдэмптарыстаў і для ўсёй Царквы.
У сваёй гаміліі Папа Леў XIV падкрэсліў, што святасць не зарэзервавана для выбраных, але з’яўляецца пакліканнем кожнага хрысціяніна. «Мы верым, што Бог збаўляе свет праз любоў», — сказаў Папа, заклікаючы вернікаў адкінуць фаталізм і шчодра адказваць на патрэбы тых, хто церпіць. «Мы пакліканы быць сведкамі любові Айца, як Хрыстос быў для ўсіх — пакорны перад магутнымі, справядлівы перад несправядлівымі і міласэрны да грэшнікаў».
Бартола Лонга, заснавальнік Санктуарыя ў Пампеях і сацыяльных устаноў, якія і сёння застаюцца маяком надзеі для Кампаніі і паўднёвай Італіі, дасканала ўвасабляе гэты ідэал святасці. Яго жыццё, адзначанае глыбокім навяртаннем і няўмольнай адданасцю бедным, паказвае, што вера павінна выяўляцца праз канкрэтныя справы міласэрнасці і справядлівасці. Як нагадаў Папа, новыя святыя — гэта не «героі ці чэмпіёны нейкага ідэалу», а «сапраўдныя мужчыны і жанчыны, чыё жыццё натхняе нас жыць нашым хрысціянскім пакліканнем цэласна і з любоўю». «Іх заступніцтва падтрымлівае нас у выпрабаваннях, а іх прыклад натхняе нас у нашым агульным пакліканні да святасці, — сказаў Папа Леў XIV. — Падарожнічаючы да гэтай мэты, давайце ніколі не стамляцца маліцца, бо вера на зямлі жывіць надзею на неба».
Гэтыя словы знаходзіць глыбокі водгалас у Сям’і рэдэмптарыстаў, якая суправаджала Бартола Лонга на яго духоўным і апостальскім шляху. Яго сведчанне запрашае нас нанава адкрыць для сябе прыгажосць малітвы, міласэрнасці і абвяшчэння Евангелля, асабліва сярод тых, хто найбольш далёкі ад веры.
Сувязь паміж новым святым і рэдэмптарыстамі прыгадаў а. Джэнара Сарэнціна, CSsR, правінцыйны настаяцель Паўднёвай Еўропы, у лісце, напісаным за некалькі дзён да кананізацыі. Ліст дае каштоўны ключ да разумення значэння кананізацыі Бартола Лонга для ўсёй Сям’і рэдэмптарыстаў.
У сваім пасланні а. Сарэнціна наводзіць мост паміж гісторыяй і сучаснасцю, нагадваючы, як жыццё новага святога было глыбока пераплецена з харызмай рэдэмптарыстаў дзякуючы кіраўніцтву трох айцоў-рэдэмптарыстаў: вялебнага Эмануэле Рыберы, а. Джузэпэ Марыі Ляонэ і а. Антоніа Марыі Лазіта.
Праз сваё духоўнае кіраўніцтва гэтыя тры рэдэмптарысты дапамаглі Бартола Лонга распазнаць Божую волю і перакласці сваю веру ў канкрэтныя акты міласэрнасці і евангелізацыі. Як піша а. Сарэнціна, іх уплыў дазволіў духоўнасці святога Альфонса сфарміраваць унутранае жыццё Лонга, падрыхтаваўшы яго да місіі, якая прывяла б яго да заснавання Санктуарыя ў Пампеях і прысвячэння сябе бедным і маргіналізаваным людзям даліны.
У лісце падкрэсліваецца, што постаць Бартола Лонга застаецца актуальнай і магутнай мадэллю для свецкіх асоб, якія прымаюць аблацтва ў Кангрэгацыі, і для ўсіх, хто падзяляе місію рэдэмптарыстаў. Яго прыналежнасць да Сям’і рэдэмптарыстаў як аблата, зацверджаная ў 1884 годзе, робіць яго яскравым прыкладам таго, як святасць можа квітнець у свецкім жыцці, калі яно адухоўлена непахіснай верай і канкрэтнай любоўю да іншых.
Айцец Сарэнціна заканчвае, запрашаючы ўсю Сям’ю рэдэмптарыстаў нанава адкрыць для сябе прыгажосць малітвы, міласэрнасці і евангелізацыі, прытрымліваючыся прыкладу Бартола Лонга, які аб’яднаў сузіранне з дзеяннем, а веру — з сацыяльнай справядлівасцю. Такім чынам, яго кананізацыя ў гэты юбілейны год становіцца запрашэннем з абноўленым запалам працягваць місію евангелізацыі і чалавечага развіцця згодна з харызмай святога Альфонса.
Каментары:
Facebook