Новаабраны Патрыярх Халдэйскай Каталіцкай Царквы наведаў дом святога Альфонса (Casa San Alfonso) і Генеральную курыю рэдэмптарыстаў 13 красавіка 2026 года. Яго суправаджаў архібіскуп Эрбіля ў Іраку, наш сабрат Башар Варда, CSsR.

Архібіскуп Эміль Шымун Нона быў абраны новым Патрыярхам Халдэйскай Каталіцкай Царквы ў нядзелю, 12 красавіка 2026 года, пасля адстаўкі яго папярэдніка, кардынала Луіса Рафаэля Сако, пра якую было абвешчана 10 сакавіка. Новы Патрыярх прыняў імя Павел III. На дадзены момант ён з’яўляецца архібіскупам Халдэйскай епархіі святога апостала Тамаша ў Сіднеі і нясе пастырскую адказнасць за католікаў халдэйскага абраду ў Аўстраліі і Новай Зеландыі. Інтранізацыя новага Патрыярха адбудзецца ў Багдадзе 15 мая 2026 года.

Сёння ва ўсіх сферах грамадства часта гавораць пра крызіс лідарства і недахоп асоб, здольных стала весці за сабой групу, дапамагаючы ёй усвядоміць сваю місію і праяўляць усё лепшае ў сваім служэнні. Аднак калі мы глядзім на гісторыю — асабліва ў палітычным і эклезіяльным кантэкстах — мы бачым, што крызісы лідарства часта ўзнікаюць з-за страты даверу групы да сваіх кіраўнікоў. Некаторыя з тых, хто быў абраны супольнасцю для садзейнічання агульнаму дабру, паддаліся карупцыі і пачалі выкарыстоўваць уладу дзеля асабістай выгады. Карупцыя ўлады глыбока разбуральная, бо яна разрывае повязь даверу, якая падтрымлівае любы сапраўдны аўтарытэт.

З 16 па 28 лютага 2026 года Віцэ-правінцыя рэдэмптарыстаў Манілы на Філіпінах прымае візітацыю Генеральнай ўправы. Візіт пад кіраўніцтвам а. Нікаласа Ісіфі Аюба-Марціна, CSsR (генеральнага кансультара), і а. Ёакіма Рахаба Ндэла, CSsR (каардынатара Канферэнцыі Азіі і Акіяніі), з’яўляецца пілігрымкай слухання, накіраванай на ўмацаванне сувязяў міжнароднай салідарнасці і пацвярджэнне ідэнтычнасці рэдэмптарыстаў у служэнні ўбогім.

Візітацыя афіцыйна пачалася 16 лютага ў місійным доме святога Альфонса (рэзідэнцыі віцэ-правінцыі) у Кесан-Сіці. Адкрыццё адзначылася святой Імшой, якую ўзначаліў а. Рэйманд Урыса, CSsR, настаяцель віцэ-правінцыі, пасля якой адбыўся традыцыйны Gaudeamus — радаснае святкаванне братэрства.

З ростам хрысціянскага сіянізму становіцца важным нанава разгледзець праўдзівае разуменне адносін Царквы да яўрэйскага народа і нацыі.

Калі хтосьці жадае прадставіць афіцыйны экуменізм, замацаваны ў дакументах Другога Ватыканскага сабора, то рамкамі, у якіх павінны абмяркоўвацца пытанні адносна яўрэйскага народа і Божых запаветаў, з’яўляецца эклезіялогія «Lumen Gentium» і выкарыстанне формулы «subsistit in».

«Lumen Gentium» — гэта назва Дагматычнай канстытуцыі Другога Ватыканскага сабора пра Царкву. У гэтай дагматычнай канстытуцыі Валадарства Божае — гэта Валадарства Хрыста, якое ўжо цяпер прысутнічае ў таямніцы: «Царква, або валадарства Хрыста, ужо цяпер прысутнічае ў таямніцы і дзякуючы Божай моцы бачна пашыраецца ў свеце» (LG 3).